تبلیغات
نماز - نقش عبادت در تربیت‏
نماز
نماز همچون رودی است که انسان روزی 5 بار روح خود را در ان می شوید
پنجشنبه 19 اسفند 1389 :: نویسنده : عرفان عرفانی
شهید مطهری در مورد تاثیر و نقش عبادت و نیایش میفرماید:

نقش عبادت در تربیت‏


در باب عبادت و نیایش اگر انسان علاقه‏مند به تربیت خودش و فرزندانش به تربیت اسلامى است و یا مى‏خواهد

افرادى را تربیت كند، واقعاً باید به مسئله نیایش، دعا و عبادت اهمیت بدهد. و اصلًا مسئله عبادت قطع نظر از اینكه

پرورش یك حس اصیل است، تأثیر زیادى در سایر نواحى انسان دارد. این است كه بزرگان همیشه توصیه مى‏كنند:

هرمقدار كار زیاد دارى، در شبانه روز یك ساعت را براى خودت بگذار. ممكن است شما بگویید من هیچ ساعتم

براى خودم نیست، تمام اوقاتم براى خدمت به مردم است. نه، اگر تمام ساعات انسان هم وقف خدمت به خلق

خدا باشد، در عین حال انسان بى‏نیاز از اینكه یك ساعت را براى خودش بگذارد نیست. این یك ساعت با اینكه براى

خود است، ضرورت دارد و لازم است، و آن ساعتهایى كه براى غیر خود است (با اینكه مفید و لازم است) جاى آن را

پر نمى‏كند. حالا یك ساعت كه مى‏گویند حداقل است. یك ساعت یا بیشتر در شبانه روز را انسان واقعاً براى

خودش بگذارد؛ یعنى در آن لحظات برگردد به خودش، خودش را هرچه هست از خارج بِبُرد، به درون خودش و به

خداى خودش باز گردد و در آن حال فقط و فقط او باشد و خداى خودش و راز و نیاز كردن و مناجات با خداى خودش و

استغفار كردن. خود استغفار یعنى محاسبة النفس كردن، حساب كشیدن از خود. حساب كند در ظرف این 24

ساعت من چه كردم؟ فوراً براى او روشن مى‏شود كه فلان كارم خوب بود، خدا را شكر مى‏كند؛ فلان كار را خوب بود

نمى‏كردم، تصمیم مى‏گیرد دیگر نكند و استغفار مى‏كند. و قرآن به مسئله استغفار چقدر توجه دارد! جمله‏اى

درباره اصحاب پیغمبر نقل كرده‏اند كه: رُهْبانُ اللَّیْلِ وَ اسْدُ النَّهارِ یعنى راهبان شب و شیران روز. قرآن مى‏گوید:

الصّابِرینَ وَ الصّادِقینَ وَ الْقانِتینَ وَ الْمُنْفِقینَ وَ الْمُسْتَغْفِرینَ بِالْاسْحارِ: ببینید قرآن چگونه همه جوانب را بیان مى‏كند!

نه مثل یك درویش افراطى، فقط و فقط صحبت از استغفار و نیایش مى‏كند. الصّابِرینَ. قرآن هرجا كه مى‏گوید

«صابرین» در مورد پیكارها مى‏گوید. در واقع صابرین یعنى خود داران در پیكارها.

وَ الصّادِقینَ راستان و راستگویان كه از راستى یك ذره منحرف نمى‏شوند. وَ الْقانِتینَ آنها كه در پیشگاه پروردگار در

كمال خضوع قنوت مى‏كنند، خاضعند و خضوع قلب دارند «2». وَ الْمُنْفِقینَ آنان كه از آنچه دارند به دیگران

مى‏بخشند. وَ الْمُسْتَغْفِرینَ بِالْاسْحارِ آنها كه سحرگاهان به استغفار خدا مى‏پردازند. این هم همیشه باید در كنارش


باشد.

منبع:

مجموعه‏آثاراستادشهیدمطهرى، ج‏22، از صفحه‏737 الى 740




نوع مطلب :
برچسب ها :


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : عرفان عرفانی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :