تبلیغات
نماز - تعدادی از احادیث امام صادق علیه السلام درباره ی امام زمان عج
نماز
نماز همچون رودی است که انسان روزی 5 بار روح خود را در ان می شوید
سدیر صیرفی گوید: من و مفضل بن عمر و ابان بن تغلب بر مولایمان امام صادق

علیه السلام وارد شدیم و دیدیم كه بر خاك نشسته و مانند مادر فرزند مرده

شیدای جگر سوخته ای می گریست و اندوه تا وجناتش رسیده و گونه هایش

دگرگون شده و می گوید:

« سیدی! غَیبتُكَ نَفَت رُقادی و ضَیَّقَت عَلَّیَ مِهادی و ابتزَّت منی راحةَ فوادی،


سیدی! غَیبتُكَ اوصلت مصابی بفجایع الابد و فقدُ الواحد بعد الواحد یُفنی الجمعَ و

العدد فما اُحِسُّ بدَمعَةٍ ترقی من عینی و انین یفتر من صدری عن دوارج الرزایا و

سوالف البلایا الا مَثَّلَ لِعینی عن عوایر اعظمها و افظعها و بواقی اشَدِّها و انكرها

و نوائب مخلوطة بغضبك و نوازل معجونة بسختك. »


« مولای من! غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده و بسترم را بر من تنگ ساخته و

آسایش قلبم را از من سلب نموده است.


مولای من! غیبت تو اندوه مرا به فجایع ابدی پیوند داده و فقدان یكی پس از

دیگری جمع و شمار را نابود كرده است. 

من دیگر احساس نمی كنم اشكی را كه از دیدگانم بر گریبانم روان است  و ناله

ای را كه از مصائب و بلایای گذشته از سینه ام سر می كشد، جز آنچه را كه در

برابر دیدگانم مجسم است و از همه گرفتاری ها بزرگتر و جانگدازتر و سخت تر و

ناآشناتر است، ناملایماتی كه با غضب تو در آمیخته و مصائبی كه با خشم تو

عجین شده است. »

سدیر گوید چون امام صادق علیه السلام را در چنین حالی دیدیم كه از شدت وله

عقل از سرمان پرید و قلبمان چاك چاك گردید و گفتیم: ای فرزند بهترین خلایق!

چشمانتان گریان مباد! از چه حادثه ای اشكتان روان است؟ امام صادق علیه

السلام نفس عمیقی كشید كه بر اثر آن درونش برآمد و هراسش افزون شد و

فرمود:


وای بر شما امروز در كتاب جفر می نگریستم – همان كتابی كه خداوند آن را به

محمد صلی الله علیه و آله و ائمه پس از او علیهم السلام اختصاص داده – و در

فصولی از آن می نگریستم ، میلاد قائم ما و غیبتش و تاخیر كردن و طول عمرش

و بلوای مومنان در آن زمان و پیدایش شكوك در قلوب آنها به واسطه طول غیبت و

مرتد شدن آنها از دینشان و بركندن رشته اسلام از گردنهایشان كه خدای تعالی

فرموده « و كل الانسان الزمناه طائره فی عنقه»  كه مقصود از آن ولایت است و

پس از آن كه در آن فصول نگریستم ، رقتی مرا گرفت و اندوه بر من مستولی شد.


كمال الدین / ج2 / باب 33 با اندكی تخلیص

امام صادق علیه السلام می فرماید:

او پنجمین از فرزندان پسرم موسی است. او پسر خاتون كنیزان است. غیبتی كند

كه اهل باطل در آن به شك افتند. سپس خداوند او را ظاهر می نماید و شرق و

غرب زمین را به دست وی فتح می كند. عیسی بن مریم آمده و پشت سر او نماز

می گزارد و زمین به نور صاحبش روشن و منور می گردد.

كمال الدین ج2 باب 33


امام صادق علیه السلام می فرماید:


«یفقد امامهم فیشهد الموسم فیراهم و لا یرونه»


مردم امام خود را نیابند و او در موسم حج شاهد ایشان است و آنها را می بیند اما

انها او را نمی بینند



كمال الدین ج2 باب 33 ح 34

 

 

ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت كند كه در تفسیر آیه 158 انعام فرمود:


«یعنی خروج القائم المنتظر منا ثم قال علیه السلام: یا ابابصیر طوبی لشیعة

قائمنا المنتظرین لظهوره فی غیبتة و المطیعین له فی ظهوره اولئك اولیاء الله

الذین لا خوف علیهم و لا هم یحزنون»


یعنی خروج قائم منتظر ما


سپس فرمود : ای ابابصیر! خوشا به حال شیعیان قائم ما كسانیكه در غیبتش

منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند  آنان اولیای خدا

هستند كه نه خوفی بر آنهاست و نه اندوهگین می شوند.


كمال الدین ج2 باب 33 ح 54

امام صادق علیه السلام فرمودند:


«من مات منتظرا لهذا الامر كان كمن كان مع القائم فی فسطاطه لا بل كان

كالضارب بین یدی رسول الله صلی الله علیه و آله بالسیف»


هركه منتظر این امر باشد و بمیرد مانند كسی است كه با قائم در خیمه اش باشد

،نه بلكه مانند كسی است كه پیشاروی رسول خدا صلی الله علیه و آله شمشیر

زده باشد.

كمال الدین ج2 باب 33 ح 11





نوع مطلب :
برچسب ها :


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : عرفان عرفانی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :